ΠΟΛΥΞΕΝΟΣ  ΑΓΑΣΘΕΝΟΥΣ  ΑΥΓΗΪΑΔΑΟ: Δηλαδή γιός του Αγασθένους του υιού του Αυγείου (Αυγηϊάδαο = Αυγηιάδη = Αυγειάδη. Η κατάληξη – άδης , -ίδης δείχνουν πως αυτός που ονομάζεται έτσι είναι γιος αυτού που αναφέρεται στο κύριο όνομα – πρώτο συνθετικό της λέξης , στην προκειμένη περίπτωση του Αυγεία). ΑΥΓΕΙΑΣ ήταν αυτός ο βασιλιάς της Ηλιδας, του οποίου τους σταύλους καθάρισε ο ΗΡΑΚΛΗΣ σε έναν από τους άθλους του. Που σημαίνει πως  ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ πριν τον Αγασθένη, τον πατέρα του Πολύξενου αρχηγού τον Ηλείων  στον Τρωικό πόλεμο, [δηλαδή 2 ΓΕΝΙΕΣ πριν τα Τρωικά] ήταν η εποχή του Ηρακλή και του Αυγεία.

Όπως επίσης μας λέει ο Ηρόδοτος [βιβλ. 7, παρ. 171] ο Μίνως, βασιλιάς της Κρήτης, είχε σκοτωθεί στην Σικελία [όταν πήγε να τιμωρήσει τον Δαίδαλο] 3 γενεές πριν τον Τρωικό πόλεμο. Τον εγγονό του, τον Ιδομενέα γιο του Δευκαλίωνα, τον βρίσκουμε αρχηγό των Κρητών. Είναι όμως μεγάλης ηλικίας [μεσαιπόλιος = μισο-ασπρομάλλης].

 

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ, ΗΛΙΑΚΑ [V], 1, 1-9.

Όσοι Ελληνες λένε πως η Πελοπόννησος αποτελείται από πέντε μέρη, κι όχι περισσότερα, δέχονται κατ’ανάγκην πως η Αρκαδία κατοικείται από Ηλείους κι Αρκάδες, ένα άλλο μέρος ανήκει στους Αχαιούς και τα υπόλοιπα τρία στους Δωριείς. Από τις φυλές που κατοικούν την Πελοπόννησο οι Αρκάδες και οι Αχαιοί είναι αυτόχθονες. Οι Δωριείς έβγαλαν τους Αχαιούς από τη χώρα τους, οι Αχαιοί όμως δεν εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, αλλά έδιωξαν τους Ιωνες και εγκαταστάθηκαν στη χώρα που πριν λέγονταν Αιγιαλός και τώρα πήρε το όνομά της από τους αχαιούς αυτούς (Αχαΐα). Οι Αρκάδες κατοικούν από την αρχή έως τώρα τη χώρα τους. Η υπόλοιπη Πελοπόννησος κατοικείται από επήλυδες, οι σημερινοί Κορίνθιοι είναι οι νεώτεροι από τους κατοίκους της Πελοποννήσου, γιατί αφότου πήραν τη γη τους από τον αυτοκράτορα μέχρι των ημερών μου πέρασαν διακόσια δεκαεφτά μόνο χρόνια. Οι Δρύοπες ήρθαν στην Πελοπόννησο από τον Παρνασσό και οι Δωριείς από την Οίτη.

 

Οι ΗΛΕΙΟΙ ξέρουμε πως πέρασαν στην Πελοπόννησο από την Καλυδώνα και την υπόλοιπη Αιτωλία. Την αρχαιότερη ιστορία τους την εύρισκα  κάπως έτσι: Λένε πως βασίλεψε πρώτα σ’ αυτή τη χώρα (την Ήλιν) ο Αέθλιος, γιος του Δία και της Πρωτογένειας, κόρης του Δευκαλίωνα. Γιος του Αέθλιου ήταν ο Ενδυμίωνας. Τον Ενδυμίωνα αυτόν λένε πως τον αγάπησε η Σελήνη και πως από τη θεά ο Ενδυμίωνας απόχτησε πενήντα θυγατέρες. Άλλοι, κάπως πιο εύλογα, λένε πως ο Ενδυμίωνας πήρε σύζυγο την Αστεροδία, άλλοι τη Χρομία, κόρη του Ιτώνου, γιου του Αμφικτύονα, [Βλ. και  ΡΑΨΩΔΙΑ Β, στ. 496, υποσημ. 1] άλλοι την Υπερίππη, κόρη του Αρκάδα, όλοι όμως συμφωνούν πως απόχτησε γιους τον Παίονα, τον ΕΠΕΙΟ και τον Αιτωλό και κόρη την Ευρυκύδα. Ο Ενδυμίωνας προκήρυξε αγώνα δρόμου στην Ολυμπία μεταξύ των γιων του για το θρόνο και νίκησε ο ΕΠΕΙΟΣ, ο οποίος πήρε τη βασιλεία. Τότε ο Αιτωλός έμεινε στην πατρίδα, ο Παίωνας όμως, στενοχωρημένος για την ήττα, έφυγε όσο μπορούσε πιο μακριά και απ’ αυτόν πήρε το όνομα ΠΑΙΟΝΙΑ η πέραν του ΑΞΙΟΥ ποταμού περιοχή. Σχετικά με το θάνατο του Ενδυμίωνα δεν συμφωνούν οι κάτοικοι της παρά τη Μίλητο Ηράκλειας με τους Ηλείους: οι Ηλείοι δείχνουν τάφο του Ενδυμίωνα, ενώ οι Ηρακλεώτες, λένε πως ο Ενδυμίωνας αποχώρησε στο όρος Λάτμος, όπου  τον τιμούν και υπάρχει στο Λάτμο ιερό άδυτο του Ενδυμίωνα. Ο ΕΠΕΙΟΣ νυμφεύθηκε την Αναξιρρόη, κόρη του Κορώνου, και είχε απ’ αυτή θυγατέρα την Υρμίνα, δεν απόχτησε όμως αρσενικό παιδί. Επί της βασιλείας του Επειού συνέβησαν και τα εξής: Ο Οινόμαος, ο γιος του Αλξίωνα – ή του Άρη κατά τα εγκωμιαστικά έργα των ποιητών και τις λαϊκές παραδόσεις  - ηγεμόνευε τη λεγόμενη Πισαία, αλλά στερήθηκε της αρχής του από το Λυδό Πέλοπα, ο οποίος ήρθε στην Πελοπόννησο από την Ασία. Μετά το θάνατο του Οινόμαου ο Πέλοπας κράτησε την Πισαία και Ολυμπία, αποσπώντας τις από τη χώρα του ΕΠΕΙΟΥ που ήταν γειτονική στην Πισαία. Οι Ηλείοι έλεγαν πως πρώτος ο Πέλοπας ίδρυσε στην Πελοπόννησο ναό του Ερμή και έκαμε σ’ αυτόν θυσία για ν’  αποτρέψει την οργή του θεού για το θάνατο του Μυρτίλου.

 

Ο Αιτωλός που έγινε βασιλιάς μετά  τον ΕΠΕΙΟ συνέπεσε να εξοριστεί από την Πελοπόννησο, γιατί τον είχαν καταδικάσει οι γιοι του Άπι  για ακούσιο φόνο. Δηλαδή ο Αιτωλός κατά τους αγώνες προς τιμήν του Αζάνα είχε παρασύρει με το άρμα του και είχε σκοτώσει τον Άπι, το γιο του Ιάσονα από το Παλλάντιο της Αρκαδίας.  Ο Αιτωλός, ο γιος του Ενδυμίωνα, κατέφυγε στην περί τον Αχελώο χώρα και απ’ αυτόν πήραν το όνομά τους οι κάτοικοι της περιοχής αυτής. Στη χώρα των ΕΠΕΙΩΝ την εξουσία την πήρε ο γιος της Ευρυκύδας, της κόρης του Ενδυμίωνα, ΗΛΕΙΟΣ, του οποίου ο πατέρας ήταν (για όσους τα πιστεύουν αυτά) ο Ποσειδώνας. Οι κάτοικοι έχουν μετονομασθεί τώρα, αντί ΕΠΕΙΩΝ, ΗΛΕΙΟΙ, από τον Ηλείο.

 

Ο Ηλείος είχε γιο τον ΑΥΓΕΑ.  Όσοι θέλουν να παρουσιάσουν τον Αυγέα ως πιο σπουδαίο, παραποιώντας το όνομα του Ηλείου, λένε πως  ο Αυγέας ήταν γιος του Ηλίου.

Ο Αυγέας αυτός είχε τόσα γελάδια και κοπάδια κατσικιών, ώστε το μεγαλύτερο μέρος  της χώρας του είχε αρχίσει να μένει ακαλλιέργητο, εξαιτίας της κοπριάς των ζώων του. Κατάφερε λοιπόν τον Ηρακλή προσφέροντάς του είτε ένα τμήμα της Ήλιδας είτε άλλη αμοιβή να του καθαρίσει τη χώρα από την κοπριά...

 

V, 1, 10: Ο Αυγείας διαφώνησε με τον γιο του τον Φυλέα που πήρε το μέρος του Ηρακλή, και τον εξόρισε. Αρχισε να ετοιμάζεται για τυχόν επίθεση του Ηρακλή. Εκανε φίλους τους γιους του ΑΚΤΟΡΑ. [Ακτορίονε, βλ. ΙΛΙΑΔΟΣ ΡΑΨΩΔΙΑ Β, 511. Ψ, 638. Ο Ακτωρ ήταν αδελφός του Αυγεία.] Eκανε επίσης σύμμαχό του και τον Αμαρυγκέα [Ψ, 630].

ΡΑΨΩΔΙΑ Ν 185 : Τον γιο του Ακτορίονα Κτεάτου, τον Αμφίμαχο, τον σκότωσε ο Εκτορας.

ΡΑΨΩΔΙΑ Ν 195: Ο Μενεσθεύς και ο Στιχίος, αρχηγοί των Αθηναίων, έφεραν το νεκρό σώμα του στους Αχαιούς.

ΡΑΨΩΔΙΑ Β 601: Ο Θάλπιος ήταν γιος του Ακτορίονα Ευρύτου, ξάδελφος δηλαδή του Αμφίμαχου.

Αμφιμαχος και Θάλπιος ήταν αρχηγοί των Ηλείων. Μαζί με τον γιο του Αμαρυγκέα, τον Διώρη, και τον γιο του Αγασθένους [γιου του Αυγεία], τον Πολύξεινο. Βλέπουμε δηλαδή αρχηγούς των Ηλείων να είναι από την οικογένεια του Αυγεία, του Αμαρυγκέα και των Ακτορίονων [που και οι 3 αυτοί ήταν σύμμαχοι πριν λίγο καιρό εναντίον του Ηρακλή]. [Καθώς και ο εγγονός του Αυγεία από τον γιο του τον Φυλέα, ο Μέγης, είναι ο αρχηγός των από το Δουλίχιο και τις Εχινάδες, ΡΑΨΩΔΙΑ Β 628].

 

 

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ, ΗΛΙΑΚΑ [V]

3, 3-5 :

Όταν ο Αυγείας γέρασε και πέθανε, βασιλιάς των Ηλείων έγινε ο Αγασθένης, ο γιος του Αυγεία, αλλά και ο Αμφίμαχος και ο Θάλπιος, γιατί οι γιοι του ΑΚΤΟΡΑ, είχαν νυμφευθεί αδελφές δίδυμες, τις κόρες του Δεξαμενού,  του βασιλιά του Ωλένου. Απ’ αυτούς ο ένας (ο Κτέασος) που είχε νυμφευθεί την Θηρονίκη είχε αποκτήσει γιο τον Αμφίμαχο. Ο άλλος, ο Εύρυτος, είχε νυμφευθεί την Θηραιφόνη και απόκτησε γιο τον Θάλπιο. Αλλά και ο Αμαρυγκέας δεν είχε μείνει ιδιώτης ούτε ο Διώρης, ο γιος του Αμαρυγκέα. Αυτό το ανέφερε και ο Όμηρος στον Κατάλογο των Ηλείων, όπου παρουσιάζει όλο το στόλο των Ηλείων ν’ αποτελείται από σαράντα πλοία και από αυτά τα μισά να έχουν ταχθεί υπό τον Αμφίμαχο και τον Θάλπιο, και από τα υπόλοιπα είκοσι, στα δέκα να είναι αρχηγός ο Διώρης, ο γιος του Αμαρυγκέα, και στα άλλα δέκα ο Πολύξενος, ο γιος του Αγασθένη. Ο Πολύξενος που σώθηκε από την Τροία απόκτησε γιο Αμφίμαχο (το όνομα αυτό το έδωσε στο γιο του ο Πολύξενος, κατά τη γνώμη μου, εξ αιτίας της φιλίας του προς τον γιο του Κτεάτου Αμφίμαχο, που σκοτώθηκε στην Τροία). Γιος του Αμφιμαχου ήταν ο Ηλείος. Επί της βασιλείας του Ηλείου στην Ήλι, οι Δωριείς με αρχηγούς τους γιους του Αριστομάχου μαζεύτηκαν για να περάσουν στην Πελοπόννησο. [Συμπεραίνουμε λοιπόν, πως 2 γενιές μετά την διαμάχη Αυγεία – Ηρακλή έγινε ο Τρωικός Πόλεμος, και 4 γενιές μετά την ίδια διαμαχη έγινε η ‘Κάθοδος των Δωριέων’ στην Πελοποννησο].

 

G